بودن یا نبودن آیا مسئله به واقع این است؟

روزنامه شرق مورخ ۷ بهمن؛ صفحه هفتم ويژه نامه جمعه خود مطلبي دارد كه خالي از لطف نديدم اگر توجه خودم را به آن جلب كنم. باشد كه مورد درگاه مقبول افتد.

جمله هايى در مورد نوشتن

وب سايت رودررو: مايكل كراتين: رمز موفقيت من مثل رمز موفقيت ديگران است؛ دائم بنويسِ! منتظر الهام نباش. خود نوشتن الهام بخش است. اگر موفق شدى دائم بنويس، اگر ناكام ماندى، دائم بنويس، اگر سر شوقى بنويس و اگر كسلى باز هم بنويس.
ريچارد بيچ: يك وقتى من در هتلى بودم كه در اتاق مجاورش نويسنده مشهورى اقامت داشت. اين آقاى نويسنده هيچ وقت درباره نويسندگى صحبت نمى كرد، اما هر شب صداى ماشين تحريرش را مى شنيدم، چون تا ساعت ها پس از نيمه شب كار مى كرد؛ البته در آن موقع ساكنان ديگر هتل خواب بودند و صداى آن ماشين تحرير هنوز هم دائماً به من گوشزد مى كند كه كار نويسنده نوشتن است.
از ساموئل جانسون نويسنده و استاد نامدار ادبيات نقل مى كنند كه «نوشته خود را بازخوانى كنيد و درست در جايى كه فكر مى كنيد زيبا نوشته ايد، درنگ كنيد.»
گوستاو فلوبر: آنچه را كه انسان مى خواهد بيان كند، بايد مدتى دراز و با دقت فراوان نگاه كند تا بتواند جنبه اى از آن را بيابد كه پيش از آن به وسيله كسى گفته نشده است، زيرا در هر چيزى، جنبه اى بيان نشده وجود دارد. كسى كه فخر مى كند از اينكه هر چه را مى انديشد مردم آن را مى خواهند، اغلب يك تقاضاى مصنوعى براى معيارهاى پست  تر به وجود مى آورد و سپس همان تقاضا را اجابت مى كند. (جان رايت)
چارلز آرگود: در انتخاب كلمات هنگام صحبت يا نوشتن به خاطر داشته باشيد كه كلمات كوچك اغلب قوى و كلمات بلند اغلب ضعيف هستند.
گوستاو فلوبر: احساسات ما مثل آتشفشان است كه دائم غلغل، ولى گهگاهى فوران مى كند.

        درخت معرفت  

ای درخت معرفت جز شک و حیرت چیست بارت          

                                                      یا که من باری ندیدم بیـش از این بر شاخسـارت

حدود 10 سال پیش کمی بیش یا کم وقتی کتاب بسیار زیبا و کم نظیر " دیو در تن" یا شیطان در جسم" اثر نویسنده شهیر و جوان مرگ فرانسوی"رمون رادیگه"را می خواندم این پاراگراف به نظرم بسیار چشم نواز و غامض آمد و باید اقرار کنم که نه آن موقع و نه الان دقیقاً معنی ژرف آن را آنطور که دلم می خواهد درک نکردم.

  "باید قبول کرد که اگر قلب دلایلی دارد که عقل از شناختن آن عاجز است برای این است که عقل کمتر از قلب عاقل است.

  شاید همه ما<<خود شیفتگانی>> هستیم که تنها تصویر خودمان را دوست می داریم یا از آن تنفر داریم درحالیکه تصویر دیگران برایمان بی تفاوت است.

               همین غریزه شباهت است که در برابر یک منظره؛  یک زن؛  یک شعر به ما  دستور  << ایست>> می دهد. درحالیکه می توانیم مناظر دیگر زنهای دیگر و اشعار دیگری را بدون احساس این تکان تحسین کنیم.

            غریزه شباهت تنها خط مشی است که ساختگی نیست. ولی در اجتماع، تنها ذهنهای خشن و ناپرورده با پیروی از نمونه های خاص، به نظز می رسد که بر خلاف اصول اخلاقی کاری نمی کنند.

از این  روست  که  بعضی از  مردها  در  پسندیدن زنهای <<موبور>> اصرار  می ورزند در حالیکه اغلب غافلند که عمیقترین شباهتها پنهانترین آنهاست".

                                                                                           رمون رادیگه

از دوستان اگر کسی این کتاب را خوانده یا دارد و یا  نظری دارد که می تواند این گره 10 ساله را برای این حقیر روشن نماید کند مرا بنده خود سازد همانطور که حضرت علی(ع) اینچنین فرمودند.